هرچیزی که باید در فضای بیرون از خانه انجام شود:
۱-مطمئن شوید دسترسی فرزندتان به اینترنت مدرسه، زیر نظرافراد بزرگسال انجام میگیرد.
۲- علاوه بر دوست فرزندتان، والدین ایشان را نیز بشناسید. چنانچه دوست فرزندتان به اینترنت دسترسی دارد، با والدینش در مورد قوانین استفاده از نت صحبت کنید و از ایشان سؤال نمایید که آیا فرزند خود را به هنگام استفاده از اینترنت تحت نظر قرار میدهند یا خیر
۳- اطمینان حاصل کنید که در مدرسه فرزندتان، سیاستی بهنام “استفاده قابل قبول” از اینترنت اتخاذ شده باشد. این سیاست عبارت است از لیستی شامل فعالیتها و منابع قابل قبول و غیر قابل قبول، عواقب تخطی از قوانین مندرج در لیست و محل امضای والدین و فرزند. برای خود نیز میتوانید چنین لیستی را بعنوان قرارداد خانگی تنظیم نمایید.
۴- اگر فرزندتان پیام تهدید کننده یا غیراخلاقی دریافت کرده است، محتوای ارسال شده را ذخیره و با پلیس سایبری تماس حاصل کنید.
۵- اگر به وبسایت و کانالی نامناسب برای کودک و نوجوان برخورد نمودید، صرف نظر از داشتن فرزند، سریعاً آدرس را به نرم افزارهای حفاظتی و پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات(فتا) ارسال نمایید.

هر شخص تنها با داشتن دستگاهی هوشمند، دنیایی از اطلاعات توسط اینترنت به رویش گشوده میشود.
فرزند شما دیر یا زود نحوه استفاده از اینترنت را خواهد آموخت. همانطور که هرگز فرزند خود را نزدیک خیابانی شلوغ نمیفرستید، نباید او را بدون تعلیم قبلی مبانی ایمنی، راهی بزرگ اتوبانهای بزرگ اطلاعاتی کنید. خطرات متعددی از کودک آزاری تا کلاهبرداری متوجه کودکان، نوجوانان و حتی بزرگسالان است.
شروع کار:
۱- بهفرزند خود بگویید اگرچه وی هنگام کار با رایانه و گوشی در اتاق خود تنهاست ولی بهمحض اتصال به اینترنت، دیگر تنها نیست. افراد ماهر در دنیای اینترنت میتوانند از هویت و مکان شما آگاهی یابند. آنها حتی میتوانند به اطلاعات درون گوشی و رایانه شما دسترسی پیدا کنند.
۲-زمانی برای گشت و گذار اینترنتی دو نفره با فرزند خود اختصاص دهید. اگر فرزندتان مهارت بیشتری دارد، اجازه دهید او جلو دار باشد. از وبسایت، کانال و بازیهایی بازدید نمایید که مختص کودک و نوجوان هستند.

کنترل دسترسی به اینترنت:
برای کودک و نوجوان، بهترین ابزار رصد کننده محتوا در اینترنت، همان ذهن ایشان است.
۱-به آنها آموزش دهید مواردی همچون سوء استفاده، مستهجن، گفتار نفرت زا، خشونت گرایی کدام هستند.
بدین وسیله آنها اطلاع کافی از انجام واکنش صحیح به هنگام رویارویی با موارد فوق را خواهند داشت.
۲-حتماً از نرم افزارهای حفاظتی استفاده نمایید. این برنامهها قادرند محتوای نامناسب برای کودک و نوجوان را تشخیص داده و با تنظیمات قبلی، از اجرا و نمایش آنها جلوگیری بعمل آورند. همچنین نرم افزارهای مسدود کننده قادر هستند سایتهای نامناسب را با وارد کردن نام و کلمه کلیدی جستجو شناسایی کنند.برخی از این اپلیکیشنها توانایی جلوگیری از وارد کردن اطلاعات شخصی توسط فرزند شما را نیز دارند.
۳-مدت زمان آنلاین بودن فرزند خود را تخت نظر بگیرید.اگر وی به هنگام ورود شما به اتاقش، حالت دفاعی و معذب دارد، این میتواند از علائم انجام فعالیتهای غیر عادی و یا ممنوع باشد.

به فرزند خود بگویید:
۱-همیشه و سریعاً شما را در جریان محتوای تهدیدآمیز و هراس انگیز قرار دهد.
۲-هرگز نام، آدرس، شماره تلفن، رمز عبور، نام مدرسه، نام اولیا و نظیر هرگونه اطلاعات فوق را در اختیار قرار ندهد.
۳-هرگز با درخواست ملاقات دوستان مجازی موافقت ننماید.
۴-به محتوای دور از ادب، ترسناک و عجیب و غریب، اکیداً هیچ گونه واکنشی نشان ندهد.
۵-بدون هماهنگی قبلی با شما، وارد محیطهای خرید و فروش اینترنتی نشود.
۶-بدون هماهنگی قبلی با شما، هیچ عکس و فیلمی از خود به هیچ فردی ارسال ننماید.





دیدگاه ها برای این نوشته بسته شده است.