خوابیدن حدود یک ساعت و ۲۰ دقیقه کمتر در هر شب به مدت شش هفته باعث افزایش وزن شرکت‌کنندگان و گذراندن زمان بیشتر در حالت بی‌تحرکی شد. محققان دریافتند که حتی کمبود خواب خفیف و واقع‌بینانه، مشابه آنچه بسیاری از بزرگسالان تجربه می‌کنند، اثرات قابل اندازه‌گیری دارد. آنها هشدار می‌دهند که اگر این الگو ماه‌ها یا سال‌ها ادامه یابد، عواقب سلامتی از جمله خطر بیشتر دیابت و بیماری‌های قلبیمی‌تواند بسیار قابل توجه‌تر شود، .

به گزارش پایان تیتر به نقل از ساینس دیلی، کمی کمتر خوابیدن در هر شب ممکن است تأثیر بیشتری بر سلامت شما داشته باشد، بیش از آنچه تصور می‌کنید. محققان کالج پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا واژلوس دریافتند بزرگسالانی که خواب شبانه خود را به مدت شش هفته حدود ۸۰ دقیقه کاهش می‌دهند، به طور متوسط ​​​​یک پوند وزن اضافه می‌کنند و زمان بیشتری را غیرفعال می‌گذرانند.

این یافته‌ها به شواهد رو به رشدی می‌افزاید که نشان می‌دهد خواب کافی مداوم می‌تواند نقش مهمی در جلوگیری از افزایش وزن و کاهش خطر بیماری‌های مرتبط با چاقی داشته باشد.

ماری-پیر سنت-اونژ، استاد پزشکی تغذیه در دپارتمان پزشکی و موسسه تغذیه انسانی کلمبیا و رهبر مطالعه، می‌گوید: “مطالعه ما نشان می‌دهد که خواب کافی ممکن است به کاهش خطر افزایش وزن و بیماری‌های مرتبط با چاقی مانند بیماری قلبی و دیابت کمک کند. افراد در طول بزرگسالی تمایل به افزایش وزن دارند و چاقی یک عامل خطر اصلی برای بیماری قلبی است. اما تمرکز بر داشتن یک رژیم غذایی سالم‌تر و فعالیت بدنی بیشتر برای جبران افزایش وزن، ساده‌انگارانه است و حفظ آن می‌تواند دشوار باشد.”

نگاهی فراتر از کمبود شدید خواب

بخش عمده‌ای از تحقیقات قبلی که خواب نامناسب را با چاقی مرتبط می‌دانند، بر کمبود شدید خواب متمرکز بوده‌اند و اغلب افراد را به تنها چهار ساعت خواب محدود کرده‌اند. این مطالعات نشان داده‌اند که کمبود شدید خواب می‌تواند اشتها و پرخوری را افزایش دهد، عواملی که به افزایش وزن کمک می‌کنند.

با این حال، تحمل چنین محدودیت شدید خوابی برای اکثر افراد بیش از چند روز دشوار است.

سنت-اونگه می‌گوید: «این مطالعات فقط به ما نشان می‌دهند که در شدیدترین شرایط چه اتفاقی می‌افتد و به ما نمی‌گویند که آیا افراد دارای کمبود خفیف خواب، مانند بسیاری از آمریکایی‌هایی که ۵ یا ۶ ساعت در شب می‌خوابند، وزن اضافه می‌کنند یا خیر.»

برای انعکاس بهتر زندگی واقعی، محققان اثرات کمبود خواب مزمن و خفیف را بررسی کردند، الگویی که تقریباً ۳۰٪ از بزرگسالان آن را تجربه می‌کنند.

شش هفته خواب کمتر منجر به تغییرات قابل اندازه‌گیری شد

این مطالعه شامل ۹۵ بزرگسال بود که معمولاً هر شب بین ۷ تا ۸ ساعت می‌خوابیدند. در طول یک دوره مطالعه شش هفته‌ای، شرکت‌کنندگان زمان خواب معمول خود را ۹۰ دقیقه به تأخیر انداختند. در طول یک دوره شش هفته‌ای دیگر، آنها برنامه خواب معمول خود را دنبال کردند.

در طول هر دو مرحله، شرکت‌کنندگان مانیتورهای مچی داشتند که خواب و فعالیت بدنی را ردیابی می‌کرد. محققان همچنین وزن بدن، دور کمر، ترکیب بدن و سطح ناشتای چندین هورمون دخیل در تنظیم اشتها را اندازه‌گیری کردند.

فاریس زوریکات، استادیار پزشکی تغذیه در دپارتمان پزشکی و موسسه تغذیه انسانی دانشگاه کلمبیا و نویسنده اول این مطالعه، می‌گوید: “اگرچه افزایش وزن یک پوندی مشاهده شده با کاهش متوسط ​​خواب، زیاد نیست، اما مهم است که به یاد داشته باشید که این اتفاق فقط در طول شش هفته رخ می‌دهد.” “مطالعه ما برای تقلید از الگوهای خوابی که اکثر بزرگسالان به طور مزمن تجربه می‌کنند، طراحی شده بود. وقتی این افزایش به یک سال کامل تعمیم داده شود، انتظار داریم که کاهش کمتر از یک ساعت و نیم خواب در شب بتواند منجر به افزایش وزن از نظر بالینی معنادار شود.”

خواب کمتر همچنین به معنای نشستن بیشتر بود

محققان دریافتند که شرکت‌کنندگان در طول مرحله محدودیت خواب، فعالیت کمتری داشتند. به طور متوسط، زمان بی‌تحرکی روزانه ۱۷ دقیقه افزایش یافت. در میان مردان و زنان یائسه، عدم فعالیت روزانه تقریباً ۳۰ دقیقه افزایش یافت.

زوریکات می‌گوید: «حتی وقتی این واقعیت را در نظر گرفتیم که شرکت‌کنندگان در زمان کوتاه‌تر شدن خواب، مدت زمان بیشتری بیدار بودند، نسبت به زمانی که خواب کافی داشتند، زمان بیشتری را غیرفعال بودند.» «این نکته قابل توجه است، زیرا افرادی که کم‌تحرک‌تر هستند، خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن را افزایش می‌دهند.»

تحقیقات قبلی اثرات گسترده‌تری بر سلامت نشان می‌دهد

همین گروه از شرکت‌کنندگان نیز در مطالعات مرتبط مورد بررسی قرار گرفته‌اند. در یک تحقیق قبلی، زنانی که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی در آنها افزایش یافته بود و به مدت شش هفته، هر شب حدود ۸۰ دقیقه خواب خود را کاهش داده بودند، مقاومت به انسولین بیشتری را نشان دادند که یک عامل خطر مهم برای دیابت نوع ۲ است. این اثر به ویژه در زنان یائسه مشهود بود.

مطالعه دیگری نشان داد که مردان و زنانی که خطر ابتلا به بیماری قلبی در آنها افزایش یافته بود، پس از تجربه محدودیت خفیف خواب، هجوم سلول‌های التهابی در قلب را تجربه کردند.

سنت-اونگه می‌گوید: «اگرچه تحقیقات بیشتری برای درک بیشتر چگونگی تأثیر محدودیت خواب بر افزایش وزن مورد نیاز است، اما همه یافته‌های ما نشان می‌دهد که خواب ناکافی خطر ابتلا به بیماری‌های مرتبط با چاقی مانند دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی را افزایش می‌دهد.»

«اکنون باید اثرات بهبود خواب بر سلامت افرادی که به طور منظم خواب کافی ندارند را درک کنیم.»

این مطالعه با عنوان «کم‌خوابی و تأثیر آن بر وزن و ترکیب بدن: تجزیه و تحلیل ترکیبی از کارآزمایی‌های تصادفی» در ۶ ژوئیه در مجله Annals of Internal Medicine منتشر شد.

مترجم: مرتضی کوکبی

انتهای پیام/