سوکرالوز میکروبیوم روده را تغییر می‌دهد، عملکرد سلول‌های T را تغییر می‌دهد و ایمونوتراپی را کم‌اثرتر می‌کند.

به گزارش پایان تیتر به نقل از ساینس دیلی، سوکرالوز، جایگزین شکر در بسیاری از محصولات رژیمی، ممکن است با تغییر باکتری‌های روده و کاهش سطح آرژنین مورد نیاز سلول‌های ایمنی، ایمونوتراپی سرطان را تضعیف کند. اما مکمل آرژنین یا سیترولین می‌تواند این اثر را خنثی کند و به احتمالات جدید کارآزمایی بالینی اشاره دارد.

سوکرالوز یک جایگزین محبوب شکر برای افرادی است که کالری دریافتی خود را کاهش می‌دهند یا سطح قند خون خود را مدیریت می‌کنند، اما تحقیقات جدید دانشگاه پیتسبورگ و مرکز سرطان UPMC هیلمن نشان می‌دهد که این شیرین‌کننده مصنوعی ممکن است بهترین انتخاب برای بیمارانی که تحت ایمونوتراپی سرطان قرار می‌گیرند، نباشد.

این مطالعه که اخیراً در Cancer Discovery، نشریه انجمن تحقیقات سرطان آمریکا، منتشر شده است، نشان می‌دهد که بیماران مبتلا به ملانوما و سرطان ریه سلول غیرکوچک که مقادیر زیادی سوکرالوز مصرف می‌کردند، پاسخ بدتری به ایمونوتراپی و بقای کمتری نسبت به افرادی که رژیم غذایی کم شیرین‌کننده مصنوعی داشتند، داشتند.

نکته قابل توجه این است که مکمل‌هایی که سطح اسید آمینه آرژنین را افزایش می‌دادند، اثرات منفی سوکرالوز را بر ایمونوتراپی در موش‌ها کاهش دادند، رویکردی که اکنون می‌تواند در آزمایشات بالینی آزمایش شود.

دکتر ابی اوراکِر، نویسنده‌ی اصلی و استادیار گروه ایمونولوژی در دانشگاه پیت و UPMC هیلمن، گفت: «گفتن اینکه «نوشیدن نوشابه‌ی رژیمی را متوقف کنید» آسان است، اما وقتی بیماران تحت درمان سرطان هستند، از قبل با مقدار کافی از آن مواجه هستند، بنابراین درخواست تغییر اساسی در رژیم غذایی آنها ممکن است واقع‌بینانه نباشد. ما باید بیماران را در جایی که هستند، ملاقات کنیم. به همین دلیل است که بسیار هیجان‌انگیز است که مکمل آرژنین می‌تواند یک رویکرد ساده برای مقابله با اثرات منفی سوکرالوز بر ایمونوتراپی باشد.»

دکتر دیواکار داور، نویسنده‌ی ارشد، دانشیار پزشکی در دانشگاه پیت و متخصص انکولوژی پزشکی و خون‌شناسی در UPMC هیلمن، با همکاری اوراکِر و تیمش، از مدل‌های موشی استفاده کردند تا نشان دهند که اثرات منفی سوکرالوز ناشی از اختلال در باکتری‌های روده است.

سوکرالوز ترکیب میکروبیوم روده‌ی موش را تغییر داد و گونه‌های باکتریایی که آرژنین را تجزیه می‌کنند را افزایش داد که باعث کاهش سطح این اسید آمینه در خون، مایع تومور و مدفوع شد.

ایمونوتراپی‌های مهارکننده نقاط بازرسی ایمنی مانند ضد PD1 با افزایش فعالیت سلول‌های T عمل می‌کنند تا بتوانند سلول‌های سرطانی را به طور مؤثرتری از بین ببرند. آرژنین برای عملکرد سلول‌های T، به ویژه در سرطان، ضروری است.

اووراکر گفت: «وقتی سطح آرژنین به دلیل تغییرات ناشی از سوکرالوز در میکروبیوم کاهش یافت، سلول‌های T نتوانستند به درستی عمل کنند. در نتیجه، ایمونوتراپی در موش‌هایی که با سوکرالوز تغذیه شده بودند، به اندازه کافی مؤثر نبود.»

در مدل‌های موشی آدنوکارسینوم و ملانوما، افزودن سوکرالوز به رژیم غذایی، درمان ضد PD1 را مهار کرد و منجر به تومورهای بزرگتر و بقای کمتر شد. اما وقتی محققان به موش‌های تغذیه شده با سوکرالوز، آرژنین یا سیترولین دادند که در بدن به آرژنین متابولیزه می‌شود، اثربخشی ایمونوتراپی احیا شد.

برای ارزیابی ارتباط این یافته‌ها با انسان، محققان ۱۳۲ بیمار مبتلا به ملانوم پیشرفته یا سرطان ریه سلول غیرکوچک را که به تنهایی یا همراه با شیمی‌درمانی درمان ضد PD1 دریافت کرده بودند، بررسی کردند. بیماران پرسشنامه‌های دقیقی در مورد تاریخچه رژیم غذایی پر کردند که شامل سؤالاتی در مورد میزان مصرف شیرین‌کننده‌های مصنوعی در قهوه، چای و نوشابه رژیمی بود.

داور گفت: «ما دریافتیم که سوکرالوز مانع اثربخشی ایمونوتراپی‌ها در طیف وسیعی از انواع سرطان، مراحل و روش‌های درمانی می‌شود. این مشاهدات، امکان طراحی پری‌بیوتیک‌ها، مانند مکمل‌های غذایی هدفمند برای بیمارانی که سطوح بالایی از سوکرالوز مصرف می‌کنند را افزایش می‌دهد.»

محققان امیدوارند یک کارآزمایی بالینی را برای بررسی اینکه آیا مکمل‌های سیترولین – که سطح آرژنین را بیشتر از خود آرژنین افزایش می‌دهند – بر میکروبیوم روده و پاسخ ایمنی ضد تومور در بیماران تأثیر می‌گذارند، آغاز کنند.

آنها همچنین علاقه‌مند به بررسی چگونگی تأثیر سایر جایگزین‌های قند، مانند آسپارتام، ساخارین، زایلیتول و استویا، بر سیستم ایمنی و پاسخ به ایمونوتراپی هستند.

مترجم: بیتا جعفری

انتهای پیام/